Hallo beste lezers. Mijn naam is koen. Ik heb een bipolaire stoornis. Genaamd manische depressie.
Dit maakt het voor mij extreem moeilijk. Om om te gaan met de dagelijkse tegenslagen van onze samenleving. Het is zelfs zover gekomen. Dat ik en mijn familie geen contact meer kunnen hebben zonder dat het terug mis loopt. En ik het nut niet meer inzie van het leven zelf. En daarom begin ik deze blog zodat mensen. Die zelf lijden aan een bipolaire stoornis. Samen met andere bipolaire mensen. De dingen die zij reeds probeerden en of wille proberen. Kunnen bespreken met mensen die de zoektocht zelf afleggen of aflegde. Dit omdat ik weet hoe moeilijk het is om te praten met mensen die niet hetzelfde moeten doorstaan. Ik heb de laatste vier jaar van mijn jeugd door gebracht in instelling. Het was dan wel op verzoek van mijn ouders. Maar enigszins wilde ik dit zelf ook. Want zoals velen wou ik ook weten waarom ik me steeds zo slecht voelde. Ik kreeg tijdens mijn traject verschillende soorten begeleiding en medicatie. Echter ondervond ikzelf niets hulp hieruit. De verschillende soorten begeleiding zoals; psycho therapie, emotie regulatie therapie, etc. ...
hielpen me niet om de gedachten in mijn hoofd onder controle te krijgen. Bij de medicaties die ik voorgeschreven kreeg. Bleek ik steeds weer meer verdooft als mentaal gesust. Met een redelijke toename in het verdriet en woede in mijn hoofd. Nu heb ik echter medicatie afgezworen. Maar stil aan geraak ik zonder tijd. Omdat werk zoeken me zo hard mentaal uitput. Ben ik steeds dood op tegen dat ik uiteindelijk werk heb gevonden. Dit heeft ervoor gezorgd. Dat de kans stil aan extreem groot word dat ik zonder dak boven mijn hoofd val. Maar zijn er dan geen speciale instanties die je helpen een geschikte begeleiding te vinden. Ja dat zou wel moeten met name het jac en het ocmw. Zouden mij doorverwijzen met deze instanties werd me verteld. Echter blijkt dat als je er niet specifiek achter vraagt. Je het ook niet aangeboden krijgt. Maar hoe moet dit dan voor mensen die zelfs niet weten hoe of naar wat ze moeten zoeken om deze vraag te kunnen stellen? Deze mensen worden dus niet begrepen en behandelt als straatvuil. Omdat men zo gezegd niet genoeg moeite doet of niet genoeg openstaat voor suggesties. Maar als deze suggesties. Steeds weer hetzelfde blijken te zijn als het geen dat al geprobeerd is. Is het dan zo absurd dat de cliënt in kwestie twijfelt aan het voorgestelde traject. Blijkbaar dus heel vaak wel. En naar mijn ondervindingen zijn er veel instanties. Die te gebonden zijn aan procedures en administratie. Dat zij niet de correcte hulp kunnen bieden aan personen met een bepaalde problematiek. Dus hierbij stel ik de vraag aan iedereen met een bipolaire stoornis! Welke dingen probeerde jij al of Wat zijn de dingen dat jij denkt dat je kunnen helpe? laat het me weten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten